Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον

Σε ένα "Έργο χωρίς λάθη" η Ιωάννα και η Ελένη ιχνηλατούν τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου, ως τελευταία απόλαυση του καβαφικού Αντωνίου, σε μια σύγχρονη Αλεξάνδρεια...



Ελένη Κολίδου  -  Ιωάννα Κυρκούδη



Απολείπειν ο Θεός  Αντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου