Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

Ροδολείβος


Αυτό το καλοκαίρι η μνήμη βρίσκεται σε μια ξέφρενη καταβύθιση στο τότε. Τότε που το Ροδολίβος γραφόταν με έψιλον γιώτα. Τότε που τα φεγγάρια άγγιζαν τη γη, οι μυρωδιές πλημμύριζαν τις αυλές, οι ήχοι από τις κιθάρες των μυστών καθυστερούσαν την αυγή. Τότε που στις αθέατες αγριοτριανταφυλλιές ανέμιζαν σκισμένα κομμάτια από τα ρούχα - και τις νεανικές ψυχές μας.


Νάσος Βαγενάς

Ροδολείβος

Νύχτα σε άλλη διάταξη. Με βυσσινί φεγγάρια. Χα-
μηλά. Που ακουμπάνε στο χώμα.

Κι έντονη μυρωδιά βοτάνων. Ή σαν παλιός. Παμ-
πάλαιος ελαιώνας σε πυρκαγιά.

Κάπου κροτούν μυστικές κιθάρες. Κι όλο αργεί να ξη-
μερώσει.

Τα ρούχα που  φορούσα σκίστηκαν από αόρατες
τριανταφυλλιές.

(Περιπλάνηση ενός μη ταξιδιώτη, Κέδρος, Αθήνα 1986)



Nasos Vayenas

THE ROSE MEADOW

Night in another layout. With crimson moons. That lie
low. That lean against the earth.

And a strong smell of herbs. Or like an old - an age
old - olive grove on fire.

Somewhere secret guitars jangle. And the dawn is
always late.

The clothes I was wearing were ripped by an unseen
rosebush.

(Paschalis Nikolaou & Richard Berengarten (ed.), Nasos Vayenas. The Perfect Order: Selected Poems 1974 - 2010, Anvil Press Poetry, London 2010)