Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Όταν δύο ερωτευμένοι αποχωρίζονται...

Για το ποίημα [Πάγω...] οι μαθητές  του Α2 συνεργάστηκαν και δημιούργησαν θεατρικούς διαλόγους με πολύ κέφι, συναίσθημα και φαντασία! 
Ιδού κάποιες πρωτότυπες δημιουργίες:

 Με ρίμα...

- Αγάπη μου, ήρθε δυστυχώς η ώρα εγώ να αποχαιρετήσω
  κι εσένα πίσω να αφήσω...
- Όχι, μην το κάνεις, μην τολμήσεις, εμένα πίσω να αφήσεις!
- Φεύγω, θεά μου, και μην απορείς πώς εμένα πίσω θα ξαναδείς,
  γιατί μπορεί να φύγω, αλλά τις σκέψεις μου σε σένα πίσω τις αφήνω!
- Μη, καλέ μου, μη φύγεις, γιατί αν σε χάσω θα τρελαθώ νομίζω, 
  δεν μπορώ να ζω χωρίς εσένα να αντικρίζω...
- Αν κάποτε ένιωσες πάθος αγάπης μέσα σου, φύλαξε τη δική μου καρδιά,
  γιατί μπορεί αυτό το σώμα να μη σε αντικρίσει ξανά...
- Κάτι τέτοιο να μη γίνει ποτέ εύχομαι, κι αν εσύ θες μαζί σου αμέσως έρχομαι!
- Όχι, δε θα το επιτρέψω, τη δική σου ζωή να ριψοκινδυνεύσω!
  Κι αν από κάπου ακούσεις ότι εγώ κάποια άλλη εκτός από σένα αγάπησα,
  πες  τους εκ μέρους μου "Πώς είναι δυνατόν να αγαπήσει χωρίς την καρδιά  
  του;"

Απόστολος Καραβασίλης
Γιώργος Κιτσόπουλος


Με σκηνοθετικές οδηγίες...

- Κυρά μου, πλησιάζει ο καιρός που θα πρέπει να αποχωριστούμε ο ένας τον    
  άλλο...
- Μα πώς θα μπορέσει όμως η αγάπη μας με όλη αυτή την απόσταση που θα
 μας  χωρίζει να διατηρηθεί;
- Ακόμα και μακριά σου όμως, άγγελέ μου, που θα βρίσκομαι, αφήνω εδώ σε 
  σένα το είναι μου, τις σκέψεις μου...
  (Δάκρυα στο πρόσωπο των δύο ερωτευμένων...)
- (Ο λόγος του νέου διακόπτεται από την κοπέλα) Σταμάτα! Δε θέλω να
   σκέφτομαι τι θα ακολουθήσει...
- Μ´ αγαπάς και σ´ αγαπώ, αφού το θέλουμε κι οι δυο, θα τα καταφέρουμε, 
  τίποτα δε θα μπορέσει να μας χωρίσει... Η καρδιά μου ανήκει σε σένα μόνο!
- Ακόμα κι έτσι όμως, τίποτα δε θα παραμείνει όπως ήταν... Θα με ξεχάσεις   
  και θ´ αγαπήσεις άλλη...
- Η καρδιά μου θα 'ναι εδώ μαζί σου, μάτια μου.... Πώς θ´ αγαπήσω άλλη;

Αλέξανδρος Δελησταμάτης
Θανάσης Κοτζιάμπασης


Με αναπαράσταση...

- Σε λίγο θα έρθει η ώρα που θα φύγω από κοντά σου, όμως, άγγελέ μου,
  αφήνω σε σένα όλο τον εαυτό μου!
- Και πώς, αγάπη μου, θα μπορέσεις, μακριά μου που θα πας, ν´ αφήσεις σε
  μένα την  ψυχή σου, αφού δε θα ´σαι πια μαζί μου;
- Μην απορείς, θεά μου, πώς θα μπορέσω να το κάνω, μπορεί να φεύγω, αλλά
  όπου κι αν πάω, θα μείνουν μαζί σου οι σκέψεις μου!
- Κάτσε λίγο ακόμα, κάτσε να σε χαρώ, γιατί τώρα που θα φύγεις, φοβάμαι
  μην η αγάπη μας χαθεί...
- Φεύγω, κι αν κάποτε με αγάπησες πραγματικά, φύλαξε την καρδιά μου, γιατί
  αν το θέλει η ζωή, μπορεί να μην ξαναβρεθούμε...
- Κι αν φύγεις και με ξεχάσεις, και κάποια άλλη η καρδιά σου αγαπήσει, εγώ τι
   θ´ απογίνω;
- Αν ποτέ ακούσεις πως άλλη εγώ αγάπησα και ξέχασα εσένα, η απάντησή σου
  θα ´ναι:  "Πώς χωρίς, χωρίς την καρδιά του, ήταν δυνατόν να αγαπήσει;"

Βάσω Καραθανασίου
Σταύρος Κετσιτζής


 

Το ποίημα συνεχίζει να εμπνέει...

Οι μαθητές του Α5 έδωσαν τη δική τους εκδοχή θεατρικού διαλόγου για τον αποχωρισμό των ερωτευμένων:




Με ρομαντισμό...

- Αγάπη μου, είναι πολλά αυτά που θέλω να σου πω...
-Τι είναι, μωρό μου;
-Δεν ξέρω από πού να αρχίσω, άγγελέ μου, τα συναισθήματα μου για σένα είναι τόσο δυνατά...
- Κι εγώ νιώθω χαρούμενη δίπλα σου, ευτυχισμένη, όταν σε βλέπω νιώθω ότι η μέρα περνάει τόσο γρήγορα που δεν την καταλαβαίνω.
- Μπορεί να φεύγω αλλά η καρδιά μου και οι σκέψεις μου θα είναι εδώ, μαζί σου.
- Πώς να αφήσεις την καρδιά σου εδώ, αν δεν είσαι εδώ, κοντά μου;
- Να σκέφτεσαι πως είμαι εδώ! Αφήνω εδώ τον εαυτό μου και είμαι όλος δικός σου για πάντα!
- Και εσύ το ίδιο! Να ξέρεις πως η καρδιά μου είναι δική σου και να με σκέφτεσαι κάθε μέρα, κάθε λεπτό, όπου κι αν είσαι, ό,τι κι αν κάνεις.
- Φεύγω, κι αν κάποτε νιώσεις το πάθος της αγάπης, φύλαγε και για μένα, γιατί δεν θα είμαι εδώ.
- Θα σου φυλάω το πάθος ώσπου να έρθεις...
- Και κάτι ακόμη! Αν κάποιος σου πει πως αγάπησα ποτέ κάποια άλλη εκτός από σένα, πες του από μέρους μου: χωρίς την καρδιά του πώς θα ήταν δυνατόν να αγαπήσει; ΦΕΥΓΩ, να προσέχεις!
-Θα σε περιμένω! Να προσέχεις! Καλή τύχη...

Ραφαηλία  Ελευθεριάδου
 Με ευαισθησία...

-Αγάπη μου, έφτασε η μεγάλη μέρα του αποχαιρετισμού μας!!!
-Αχ, άγγελε μου, δε θέλω να φύγεις μακριά μου, γιατί η ζωή μου είναι άδεια χωρίς εσένα, και όλα θα είναι άδεια μέχρι την επιστροφή σου...
-Μην κλαις καρδιά μου, γιατί θ' αρχίσω να κλαίω κι εγώ και με αυτό δεν γίνεται τίποτα. Πρέπει αναγκαστικά να φύγω και ξέρεις πολύ καλά πως δεν το επέλεξα εγώ...
-Φοβάμαι να μην ερωτευτείς καμία άλλη εκεί στα ξένα που θα πας!...
-Μην φοβάσαι τίποτα τέτοιο φως μου, γιατί τα μάτια μου δεν μπορούν να αντικρίσουν άλλη εκτός από σένα.
-Θα σε σκέφτομαι! Και στον ύπνο μου ακόμα θα σε φέρνω στ' όνειρό μου! Θα είσαι πάντα μέσα στο υποσυνείδητό μου..! Θα σε σκέφτομαι!!!
-Σ’  αγαπώ πολύ καρδιά μου, γι αυτό και θ' αφήσω  την καρδιά μου  για να την προσέχεις...  Και να είσαι σίγουρη ότι δεν θα ερωτευτώ καμία άλλη εκεί στα ξένα που θα πάω.
-Καλά θα κάνεις μάτια μου, θα την φυλάω σαν φυλακτό και θα την προσέχω σαν τα μάτια μου!
-Να προσέχεις, τίποτα άλλο μην σε νοιάζει. Εσύ να’ σαι  καλά,  για τα άλλα δεν πειράζει, και αν κάποτε βρεις κάποια εμένα να σου θυμίζει, κόψ' της αμέσως τα φτερά,  καθόλου μην ελπίζει...
-Ζωή μου, με ζηλεύει ακόμα και ο θεός και βάσανα μου βρέχει, γιατί έχω έναν άγγελο που εκείνος δεν τον έχει.
-Φεύγω άγγελε μου, θα μιλάμε στο κινητό και με μηνύματα. Σ’ αγαπώ πάρα πολύ και δε θέλω  να σε χάσω ποτέ!!!
-Στο καλό καρδιά μου! Να προσέχεις. Καλή τύχη! Σ’ αγαπωωωώ!!!

Χρύσα Τσανοσίδου 


Με υποσχέσεις παντοτινής αγάπης...

-Αγάπη μου, θέλω να σου πω κάτι...
-Τι είναι, άντρα μου;
-Ξέρεις πως... ξέρεις πως σε λίγο καιρό... αχ, μου είναι τόσο δύσκολο να το πω, ραγίζει η καρδιά μου μόνο που το σκέφτομαι!
-Ξέρω άγγελέ μου, ξέρω πως σύντομα πρέπει να φύγεις.
-Ναι, δυστυχώς... και δεν ξέρω αν θα επιστρέψω. Γι'αυτό θα ήθελα να σου πω πως μπορεί το σώμα μου να είναι μακριά σου όμως η καρδιά μου θα είναι πάντα εδώ κοντά σου. Σώπα τώρα καρδιά μου, μη κλαις, δεν υπάρχει λόγος...
-Αχ, πού να το φανταζόμουν ότι θα έχανα από κοντά μου ό,τι πολυτιμότερο έχω σε αυτή τη ζωή...
-Δε θα με χάσεις μάτια μου, στο υπόσχομαι, θα κάνω τα αδύνατα δυνατά για να είμαι πάλι κοντά σου!
-Να ξέρεις πως εγώ θα σε περιμένω εδώ. Όμως ένα πράγμα δε θα ανεχτώ, να αγαπήσεις κάποια άλλη εκεί που θα πας.
-Μα πώς μπορώ να αγαπήσω χωρίς την καρδιά μου που θα είναι πάντα μαζί σου; Να ξέρεις, άγγελέ μου, τις ατελείωτες ώρες που θα είμαι στο πεδίο της μάχης μόνο η σκέψη σου θα μου δίνει λόγο να συνεχίσω να ζω. Τώρα καλύτερα να τελειώσει αυτή η συζήτηση, δε μπορώ να σε βλέπω να κλαις άλλο!...

Σταμάτης Χονδρογιώργος



Στην κυπριακή διάλεκτο...

                                              

-Μάθκια μου, ξέρεις το πως αγαπώσε πολλά, αλλά εν να λείψει ο χρόνος μου μαζί σου και πρέπει να φύω. Εν κάμεις καλά που κλαίεις, γιατί τωρά εν να αρκέψω να κλαίω και εγώ.
-Μη φοάσαι αγάπη μου και αν νάρτω μαζί σου όπου και να πάεις. Ξέρω το πως ένα να κάμουμε καιρό να βρεθούμε γι αυτό εν να πάω τωρά που τον αερφότεκνό μου να του ζητήσω ριάλια για να έρτω σε σύντομα.
-Και εγώ αγαπώ σε ξέρεις το και ε θέλω να λαλείς πελάρες ότι ένα να φύω και ε θα σε σκέφτουμαι. Εν να θωρώ τις εικόνες σου και ένα μου λείπεις πάρα πολλά. Εν πιστεύκω να λαλείς ότι εν να σε ξεχάσω τωρά που εν να φύω.
-Είπα σου πως εν νάρτω σύντομα. Καλά θα κάμεις να με καρτεράς γιατί αλλιώς εν να σε περιπαίζουν οι κορούες .
-Έννοια σου μάθκια μου κι αν κάποιος είπε σου ποτέ πως αγάπησα ποτέ άλλην καμιάν εκτός που σένα πέστου που λόου μου ότι χωρίς την καρθκιάν του ε θα αγαπήσει ποτέ!...
   Ανέστης Σαπαρίλλας 



6/11/2014


Τμήμα Α3. Τρία παιδιά του τμήματος ετοίμασαν έναν ακόμη θεατρικό διάλογο βασισμένο στο ίδιο ποίημα. Έναν διάλογο πολύ τρυφερό:





Με έντονο ερωτισμό....

Α- Κοντεύει η ώρα κι ο καιρός, φως μου, που θα πρέπει να φύγω από κοντά σου...
Γ- Πού θα φύγεις, έρωτά μου, και θα μ' αφήσεις μοναχή;
Α- Όμως, άγγελε μου, αφήνω εδώ σ' εσένα την καρδιά μου, τον εαυτό και την ψυχή μου.
Γ- Μα τι μου λες, ζωή μου; Εσύ θα βρεις εκεί στα ξένα κάποιαν άλλη καλύτερη για ν' αγαπήσεις...
Α- Μην ακούσω ξανά τέτοια κουβέντα από τα κατακόκκινά σου χείλη. Μόνο εσένα αγάπησα κι εσένα θα αγαπώ, μοναδικέ μου έρωτα!
Γ- Αν μου φύγεις, θα πεθάνω, αγάπη της ζωής μου! Τι θα απογίνω εγώ χωρίς εσένα; Δεν έχω λόγο ύπαρξης πια...
Α- Θα τα καταφέρεις ψυχή μου! Πρέπει να αντέξεις γιατί μια μέρα θα επιστρέψω. Φύλαξε την καρδιά μου. Φύλαξε την καλά! Είναι μια καρδιά που θα σ' αγαπάει για πάντα. Κι αν ποτέ μάθεις πως αγάπησα κάποιαν άλλη, μην το πιστέψεις! Ψέματα θα είναι. Σ' αγαπάω, για πάντα η καρδιά μου σου ανήκει!

 Μάρια Πιρπιρή,  Δήμητρα Αγγελίδη,  Γιουτζέλ  Σιακήρ


Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Διαβάζουμε...

Από το βιβλίο Λογοτεχνίας της Α´ Λυκείου, 
ας διαβάσουμε τα ποιήματα:

Του νεκρού αδελφού, Παραλογή
Της νύφης που κακοπάθησε, Παραλογή
Η αρπαγή της γυναίκας του Διγενή, Ακριτικό τραγούδι
Ο γιος της χήρας, Ακριτικό τραγούδι
[Άγουρος Ποθοφλόγιστος], από το Ιπποτικό μυθιστόρημα Λίβιστρος και Ροδάμνη (απόσπασμα)
[Αν ήξευρα, κυράτσα μου...] Καταλόγι
[Πάγω...], Κυπριακό
[Ήρθεν η ώρα κι ο καιρός], από τον Ερωτόκριτο του Βιτσέντζου Κορνάρου (απόσπασμα)
και τα πεζογραφήματα:
 Η προίκα, από Τα μυστήρια της Κεφαλλονιάς του Ανδρέα Λασκαράτου (απόσπασμα)
Ο πολυπαθής, Γρηγόριου Παλαιολόγου (απόσπασμα)


Ας προσπαθήσουμε τώρα:  

Για τα ποιήματα:

1. Να διερευνήσουμε το ιστορικό πλαίσιο των κειμένων.
2. Να ιχνηλατήσουμε τη σχέση των μελών της οικογένειας σε όσα από τα κείμενα αφορούν τις οικογενειακές σχέσεις.
3. Να εντοπίσουμε τα είδη των ανθρώπινων τύπων που υπάρχουν στα κείμενα.
4. Να καταγράψουμε τα στοιχεία που αναφέρονται στο προξενιό και στην προίκα.
5. Να διερευνήσουμε το ρόλο των δύο φύλων στο γάμο.
6. Να καταγράψουμε τα χαρακτηριστικά του ερωτευμένου νέου και της ερωτευμένης νέας στα κείμενα με ερωτικό περιεχόμενο και να αναζητήσουμε εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να υπάρχουν και σε κείμενα της σύγχρονης λογοτεχνίας.
7. Να εντοπίσουμε τα κείμενα στα οποία ενυπάρχουν τα ζεύγη: εξουσία-υποταγή, περιπλάνηση-αναμονή και απαγωγή-διάσωση και να τα σχολιάσουμε σε σχέση με το ρόλο των δύο φύλων, αφού λάβουμε υπόψη μας το ιστορικοκοινωνικό τους πλαίσιο.
8. Αφού εντοπίσουμε τα στερεότυπα της εποχής του κάθε κειμένου για τα δύο φύλα, ελέγχοντας ταυτόχρονα αν αναπαράγονται ή  ανατρέπονται, να τα συγκρίνουμε με τα αντίστοιχα στερεότυπα της σύγχρονης εποχής. 

Για τα πεζογραφήματα:
1. Να εντοπίσουμε τα στοιχεία του κειμένου Τα μυστήρια της Κεφαλλονιάς, τα σχετικά με το θεσμό της προίκας, που είναι πιθανό να χρησιμοποίησαν οι αντίπαλοι του συγγραφέα για να πείσουν το δεσπότη της Κεφαλλονιάς να τον αφορίσει.
2. Να αναζητήσουμε τα στοιχεία ειρωνείας για τη σχέση των δύο φύλων στο κείμενο Ο Πολυπαθής, διερευνώντας αν κάποια από αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο ειρωνείας και σε ένα σύγχρονο λογοτεχνικό κείμενο.




Δημιουργούμε!

Και τώρα... ας διασκεδάσουμε δημιουργώντας:

Α. Γράφοντας ημερολόγια...

1. Του νεκρού αδελφού

 Ας γράψουμε μια σελίδα από το ημερολόγιο της Αρετής:

- κατά τη διάρκεια του οικογενειακού συμβουλίου
- κατά τη μεταφορά της από το νεκρό Κωσταντή
- κατά τη συνάντησή της με τη μητέρα της


2.  Της νύφης που κακοπάθησε

 Ας γράψουμε μια σελίδα από το ημερολόγιο της νύφης:

-κατά τη διάρκεια του προξενιού πριν από το γάμο
-αφού “κακοπάθησε” στο γάμο της
-μετά τη συνάντηση με τις υπηρέτριες του πατρικού της σπιτιού στη βρύση
-μετά τη δοκιμασία της στον αργαλειό
-μετά τη συνάντηση με τη μητέρα της

3.  [Ήρθεν η ώρα κι ο καιρός]

 Ας γράψουμε μια σελίδα από το ημερολόγιο της Αρετούσας:

- όταν έρχονται τα πουλιά μέσα στη σκοτεινή φυλακή
-  μετά τις συμβουλές της νένας της


Β. Γράφοντας θεατρικό διάλογο...

1. [Πάγω...] 

Ας γράψουμε ένα θεατρικό διάλογο που να περιλαμβάνει τον αποχαιρετισμό των δύο ερωτευμένων νέων και -γιατί όχι; - ας τον αναπαραστήσουμε επί της σκηνής της... τάξης μας!






Γ. Γράφοντας επιστολές...

 

1. Τα μυστήρια της Κεφαλλονιάς

Ας γράψουμε την επιστολή διαμαρτυρίας για τον επικείμενο αφορισμό του που στέλνει σε μια εφημερίδα της εποχής ο Ανδρέας Λασκαράτος υπερασπιζόμενος τις απόψεις του.



2. Ο πολυπαθής

Ας γράψουμε την απολογητική επιστολή που στέλνει ο αφηγητής προς τον κύριό του, όπου θα καταγράφει και θα εξηγεί όλα τα περιστατικά που οδήγησαν στο φιλί με τη σύζυγό του.



Δ. Αλλάζοντας τη φωνή που αφηγείται...


 
1. Ο πολυπαθής

  Ας ξαναγράψουμε το απόσπασμα " Το μόνον ελάττωμα ... Εωσφόρου" αντικαθιστώντας τη φωνή του αφηγητή αρχικά με τη φωνή του "πολυπαθούς" και κατόπιν με τη φωνή της συζύγου του.